วิคเตอร์ เออคาอาติกา แมงมุมหนึ่งในไม่กี่ตัวที่สามารถรอดจากการตกเป็นอาหารของแมงมุมสาวๆ หลังการผสมพันธ์

แม้คำว่าความรัก เป็นคำแสดงความรู้สึก แต่ตัวของมันเองกลับเป็นเหตุผล เหตุผลของการมีชีวิตอยู่ ในเมื่อแก่นแท้ของมันคือเหตุผลแล้ว ทำไมเราส่วนใหญ่มักตัดสินมันด้วยอารมณ์ความรู้สึก ที่เป็นสัญชาติญาณดิบแห่งความรัก ไม่ผ่านการกลั่นกรองให้สมกับเป็นสิ่งมีชีวิตที่ผ่านการพัฒนาทางด้านจิตใจแล้ว

ดังนั้น ความรักของ วิคเตอร์ จะดำเนินไปด้วยเหตุผลเสมอ ความรักของ วิคเตอร์ กับชาร์ลอตต์ จึงมักจะมีปัญหาเสมอในช่วงแรกๆ แต่ทั้งคู่ก็ลงเอยกันได้ด้วยคำพูดของวิคเตอร์ที่ว่า "คุณจะคาดหวังในตัวคนอื่นไม่ได้ ถ้าคุณไม่บอกให้อีกฝ่ายรู้ว่าต้องการอะไร คำพูดเป็นสิ่งเชื่อมโยงความเข้าใจ ถ้าคิดว่าอีกฝ่ายจะเข้าใจด้วยท่าทางบึ้งตึงโดยที่ไม่พูดออกมาเท่ากับว่า คุณดูถูกบรรพบุรุษตัวเอง ดูถูกผู้ประดิษฐ์ภาษาขึ้นมา ถ้าคิดว่าคนเราเข้าใจกันด้วยการไม่พูด ก็เท่ากับว่าบอกคนรุ่นเก่าว่า "ไอ้พวกโง่ เหนื่อยสร้างกันขึ้นมาทำไมวะ ไร้ค่า กูไม่ใช้หรอก ควาย!!" ที่เราใช้คำพูดสื่อสารกัน ส่วนนึงก็เพื่อเป็นการเคารพพวกเค้าเหล่านั้นด้วย"

หลังจากการมีเซ็กซ์ของทั้งคู่ ชาร์ลอตต์ตั้งท่าจะกินวิคเตอร์ที่นอนหมดแรง ด้วยสัญชาติญาณของแมงมุม สิ่งเดียวที่ทำให้ชาร์ลอตต์ รู้สึกตัว คือคำพูดอันมีค่าของวิคเตอร์ ที่ให้ชาร์ลอตต์ ตระหนักถึงแก่นแท้ของความรัก เธอรักวิคเตอร์ รักทุกสิ่งที่เป็นวิคเตอร์ ทำไมเธอถึงจะต้องทำร้ายคนที่เธอรักด้วย ความรู้สึกและอารมณ์ ด้วยความเชื่อที่ว่ามันเป็นเรื่องธรรมดาของแมงมุม มันเป็นเรื่องธรรมดาของตัวเมีย ผู้หญิงก็เป็นแบบนี้แหละ สิ่งนั้นมันไม่ใช่สิ่งถูกต้องเลย ความรักคือการทำดีต่อคนรักไม่ใช่แดกคนรัก ความรักคือเหตุผลของชีวิต ไม่ควรใช้ความรู้สึกเข้ามาเกี่ยวข้อง ไม่งั้นคงเหมือนแมงมุมสาวทั่วๆไปที่นั่งร้องห่มร้องให้ที่สูญเสียคนรักด้วยน้ำมือตัวเอง เพราะใจมันสั่งมา

คำพูดที่ทำให้ชาร์ล็อตต์ได้สติคือ

"มึงบอกมึงรักกู ทำไมมึงจะทำเหี้ยๆ

กับกูด้วยความรู้สึกล่ะ อีสัตว์!!"

และวิคเตอร์ก็หนีไปเพราะความเสียใจ ส่วนชารืล็อตก็ได้แต่ร่อนเร่ไปเรื่อยแบกรับความเสียใจเอาไว้ แต่เธอก็ยังรู้สึกภูมิใจที่ไม่ได้กินคนรักเข้าไป

จากนั้นมาชาร์ล็อตต์จึงให้ความสำคัญกับคำพูด อย่างมาก ตามที่วิคเตอร์ต้องการ และสื่อสารกับผู้อื่นด้วยเหตุผลเสมอ และได้ช่วยชีวิตเจ้าหมูน้อยวิลเบอร์เอาไว้ แม้ต้องแลกด้วยชีวิต

เพิ่งได้ดู Charlotte's web (เช่ามาดูเพราะน้อง) ผมว่ามันเป็นหนังที่โคดดีเลยครับ ทุ่งสิ่งที่มนุษย์ควรเป็นมันสอนอยู่ในนี้หมด ทั้งการที่สอนให้คิดว่าตัวเองมีค่าแต่ก็ควรจะนอบน้อม การเลือกที่จะมองข้อดีในผู้อื่น และการให้เกียรติต่อผู้อื่นไม่ว่าเค้าจะเป็นคนยังไงก็ตาม ตอนจบซึ้งมากด้วยครับ (กะดูเล่นๆ ดันอินซะงั้น)

มีลูกมีหลานจะให้มันดูเรื่องนี้ไว้ครับ เพราะสิ่งที่สอนมันเป็นแนวทางของเด็กดีมากๆ

**ประโยคเด็ดของหนัง

ทุกตัวในคอกบอกว่าแมงมุมน่าเกลียด แต่เจ้าหมูบอกว่าแมงมุมนั้นงดงาม เพราะเธอชักใยได้ แกะบอกเจ้าหมูว่า "สงสัยเราจะมองแมงมุมกันคนละตัว" เจ้าหมูบอกว่า "ใช่ คนละตัว"

อีกอันคือตอนที่เจ้าหนูนิสัยไม่ดี เทมเปิลตัน กำลังบอกความจริงว่าเจ้าหมูกำลังจะถูกเชือด "คนที่จริงใจที่สุดในที่นี้ กลายเป็นคนเลวรึเนี่ย?"

***ตอนหนังเรื่องนี้เข้าโรงผมไม่เคยคิดว่าอยากจะดูเลย เนื่องจากมันดูหน่อมแน้มมาก ไม่ถูกโฉลกสันดานผมเลย และยังเคยถามเพื่อนแบบเด๋อๆว่า "เฮ้ย ไปดูไอ้นั่นมายัง ช็อกโกแล็ตเว็บอ่ะ" มันบอกว่า ชาร์ล็อตเว็บ ผมยังกระแดะไปเถียงว่าไม่ใช่อีกแน่ะ นี่กูคิดว่าช็อกโกแล็ตเว็บมาตั้งนานเลยนะเนี่ย