ลูกผู้ชายต้องแข็งแกร่งทั้งภายนอก และภายใน

ผู้เข้มแข็งเท่านั้นถึงจะได้ครอบครองทุกสิ่ง

เขาเคยเป็นเด็กตัวเล็กที่มักจะถูกแกล้ง ไม่มีสาวสนใจ ความเจ็บปวดจากการถูกแกล้ง ความเสียใจจากการอกหัก "ฉันไม่ชอบผู้ชายอ่อนแอ!!"

จากการศึกษาค้นคว้าข้อมูลต่างๆมากมาย เค้าจึงได้คำตอบเพียง 1 เดียวว่า "ผู้ที่แข็งเก่ง เอ๊ย...ผู้ที่แข็งแกร่งเท่านั้น จึงจะได้ครอบครองทุกสิ่ง" ดูอย่างไอ้พวกที่เคยแกล้งเขาพวกนั้น ได้รับความรักจากสาวๆไม่เคยขาด ในข้อมูลที่เจอนั้นผู้ที่ยิ่งใหญ่ก็มักจะเป็นผู้เข้มแข็ง ไม่ว่า เจงกีสข่าน, กัส,บิสเคต โอลิเวอร์

การฝึกฝนร่างกายและจิตใจก็เริ่มต้นขึ้น เขาเข้าป่าปลีกตัวจากโลกภายนอก เผื่อขัดเกลาตัวเอง จะไม่กลับสู่สังคมอีก จนกว่าจะมั่นใจว่าเป็นชายที่แข็งเก่ง เอ๊ย...แข็งแกร่งที่สุด

เวลาผ่านไปนานหลายปีเขากลับมาอีกครั้งพร้อมด้วยจิตใจที่ดีงามเข้มแข็ง และร่างกายงดงามราวดาบเหล็กกล้า เขากลับมาเพื่อครอบครองทุกสิ่ง และเป็นชายสมชาย

ทันทีที่เขาเข้าไปจีบสาวคนแรกก็ถูกปฎิเสททันทีอย่างไม่มีการลังเล

"ทำไมล่ะ ผมรักคุณผมปกป้องคุณได้ ผมเข้มแข็งที่สุด" พูดจบเขาก็ชกเสาไฟฟ้าไกล้ๆหักดังโครม

"กรี๊ด!!!" ก่อนที่สาวเจ้าจะวิ่งหนีไป เขาคว้าข้อมือเธอไว้ อย่างรวดเร็ว (เป็นผลจากการฝึกจับปลาแซลม่อน โดย อ.หมีกลิซลี่) ไม่แรงจนทำให้เธอเจ็บ ไม่หลวมจนเธอสะบัดหลุด เขาควบคุมพลังตัวเองได้

"ผมไม่บังคับคุณ แต่อย่างน้อยผมก็ต้องการเหตุผล?" เขาถามเธออย่างสุภาพ

"ฉันไม่ชอบคุณ คุณตัวใหญ่น่ากลัว และไม่ใช่แบบที่ฉันชอบ" เธอตอบกระชับ

"ผมพร้อมจะปกป้องคุณจากทุกสิ่ง ผมจึงจำเป้นต้องที่ร่างกายที่ใหญ่โตแข็งแรง...แล้วแบบใหนล่ะที่คุนชอบ" เขาสงสัย

เธอล้วงภาพถ่ายออกมาจากกระเป๋าทันที

"แบบนี้"

เบื้องหน้าของเขาเป็นรูปถ่ายของกลุ่มเด็กผู้ชาย หน้าตาเกลี้ยงเกลา ตัวสูงโปร่ง ท่าทางผอมแห้งไม่มีแรง ด้านล่างมีตัวหนังสือเขียนว่า "วง ดิดิเย่ ดร็อกบาร์ ชินจิ"

"แล้วคนแบบนี้จะปกป้องอะไรคุนได้ เค้าดูอ่อนแอมาก" นอกจากสงสัยแล้วคราวนี้ยังไม่เข้าใจ

"เค้าหล่อ และหุ่นดี" เธอทำหน้ารำคาญเพราะเขาถามไม่จบซักที

"เรื่องหล่อผมว่ามันอยู่ทีรสนิยม แต่ คุนเรียก คนอ่อนแอแบบนี้ว่าหุ่นดีกว่ากล้ามเนื้อของผมที่ผ่านการฝึกมาอย่างยากลำบากน่ะเหรอ?" เขาสงสัยความหมายของคำว่า "คุณค่า" สำหรับเธอ

"ใช่! ดีกว่า" เธอตอบหนักแน่นมั่นใจ

เขารู้สึกไม่เข้าใจหนักมากขึ้น ปล่อยมือเธอออก และยืนน่งอยุ่นานยังงั้น ในขณะที่เธอรีบเดินออกไปทันที เขาได้ยินเสียงของเธอลอยมาไกลๆ "ไอ้พวกบ้ากล้าม แหวะ"

เขาค่อยๆลุกขึ้น มองไปรอบๆตัวเห็นโปสเตอร์ บิลบอร์ด มากมาย คู่หนุ่มสาวเดินกันขวักไขว่ ล้วนแต่เป็นผู้ชายท่าทางอ่อนแอ เขาเข้าใจแล้วว่าในโลกที่สงบสุขใบนี้ไม่ต้องการพลังอีกต่อไปแล้ว แต่เขาก็ไม่เคยเสียดายเวลาที่ฝึกตนหลายปีในป่า เพราะเขารู้ว่าท้ายที่สุดแล้วพลังคือทุกสิ่งที่มนุษย์ต้องการ

เขาออกเดินทางอีกครั้งเพื่อตามหาโลกใบใหม่ที่ยังคงต้องการพลัง และความดีงาม ที่ๆความพยายามยังมีความหมาย

** ชอบวาดกล้ามเนื้อมาตั้งแต่ ตอนรู้จักการ์ตูนอเมริกันฮีโร่ พอมาเรียนอนาโตมี่เพิ่งจะรู้ว่า ที่ผ่านมากูมั่วนี่หว่า

** เป็นงานลองทำ พิกเซล ดูครั้งแรกครับ สนุกดีเหมือนกัน แต่น่ารำคาญตรงที่ผมจิ้มช้าอ่ะ จิ้มไวก็เมื่อย