Characters

เนื่องจากที่ใบหน้ามันไม่มีผิวหนังเลยเอาถุงมาคลุมไว้ หลบอยู่ตามซอกซอยเพราะขี้อาย ชอบชกมวยใส่นวมเหล็กแบบถอดออกไม่ได้ เมื่อก่อนเคยเป็นนักบอลเลยติดนิสียเดินแบบแปบอล คำพูดติดปาก "ซีดส์" เพราะเจ็บหน้าเวลาเลือดแห้งติดกับถุง

คลิกที่ภาพรูจะใหญ่ขึ้น

ตัวนี้เป็นการลองเม้าส์ปากกาครั้งที่ 2 เอามาโชว์ก่อนตัวแรกเพราะชอบตัวนี้มากกว่า ทั้งๆที่ลวกกว่าตัวแรก แต่เพราะลวกมันเลยดูแนวดีนะ อีกอย่างผมชอบ คาร์เรคเตอร์ ที่ดูหน้าโง่ๆแบบนี้

**โปรไฟล์ไอ้หัวถุงข้างบน ผมเพิ่งคิดเมื่อตะกี้เลยฮับ (แฮะๆ)**



edit @ 2007/05/25 10:33:00
edit @ 2007/05/25 10:25:38
edit @ 2007/05/25 10:27:18
edit @ 2007/05/25 10:37:10
edit @ 2007/07/25 10:34:09

อยุ่คณะตลกมาก่อนร่างกายผอมอ่อนแอ และมักจะเล่นตลกแบบเจ็บตัวเพื่อเลี้ยงปากเลี้ยงท้อง จึงทำให้ร่างกายเดี๊ยงหนักกว่าเดิม จากรอยช้ำทีละรอย ผลจากการเลี้ยงปากเลี้ยงท้องและเพื่อนๆ ที่ช่วยสงเคราะห์เพื่อความตลก จนช้ำไปทั้งตัวและ ไม่เหลือส่วนใดเลยที่ไม่ช้ำ สีม่วง จึงกลายเป็นสีผิวถาวร ด้วยความรู้สึกอยากเริ่มอะไรใหม่และเบื่อชีวิตเจ็บตัวแบบเดิมๆ เซ็งเพื่อนด้วย ตั้งเป้าหมายไปที่อยากมีร่างกายที่แข็งแรงจะได้ไม่มีใครรังแกจึงนำเงินเก็บจากการเล่นตลกทั้งหมด ไป อัพเกรด แต่เงินพอเพียงแค่แขนซ้ายข้างเดียว ทั้งๆที่ตัวเองถนัดขวา เพราะว่าถ้าถนัดซ้ายหมายความว่าเป็นเก่งทางด้านอาร์ท มือเหล็กคิดว่ามันเท่ดี หลังจากได้แขนมา คิดจะไปล้างแค้นเพื่อนในคณะตลก แต่ระหว่างทางเจอเพื่อนๆที่กำลังตามหาอย่างเป็นห่วง จึงใจอ่อน เมื่อพบกันเพื่อนๆรวมเงินให้เป็นค่าเดินทางค้นหาตัวเอง แต่มันดันเอาไปทำสีผมเป็นสีชมพูเพื่อให้เข้ากันกับสีผิว และมักจะเรียกตัวเองว่า"เลิฟลี่" เงินที่เหลือเอาไปซื้อชุดแต่งแขนอย่างที่เห็น จนเงินโบ๋เบ๋ วนเวียนอยู่แถวคณะตลก ขอเพื่อนแดก สถาพอย่างนี้ ไปเล่นตลกก็ไม่ได้แล้วด้วย

คลิกที่ภาพเพื่อรูที่ใหญ่กว่านี่

ตัวนี้เป็นตัวแรกที่ใช้เม้าส์ปากกา ใช้เวลาเดือนนึงแน่ะ ที่ช้าเพราะว่าทำบ้างไม่ทำบ้าง ชอบวาดตัวละครที่มีแขนเหล็กอันใหญ่ๆมานานแล้ว รู้สึกว่ามันเท่ดี งานนี้เอาไปเสนอ บ.การ์ดเกม เค้าบอกมันโหด แรงไป เราไม่เห็นว่ามันโหดตรงใหนพอดูงานใน บ. เค้า จึงเข้าใจเพราะงานเค้ามันโคตร"เลิฟลี่"จิงๆ

*ตอนวาดเจ้านี่อยู่น้องสาวมาถามว่า"แล้วมันจะเดินยังไง?" กูบอกมันว่า เดินได้แหละ

**โปรไฟล์คิดสดเหมือนเดิม สนุกดีว่ะ


edit @ 2007/05/25 11:06:47
edit @ 2007/05/25 11:08:24
edit @ 2007/07/25 10:33:35
edit @ 2007/08/22 17:41:34

เด๋กน้อย นั่งอยู่บนเจ้ากระป๋อง เดินทางไปทั่วอวกาศ พบเจอสิ่งแปลกใหม่ที่ไม่เคยพบเจอผ่านดวงวิญญาณต่างๆที่ล่องลอยอยู่มากมาย เป้าหมายไม่ใช่ความหมายที่ยิ่งใหญ่ของการเดินทาง แต่เป็นการที่จะพบเจอสิ่งที่ไม่เคยเจอไม่เคยเห็น การที่ได้เจอสิ่งที่เราไม่เคยเห็นมาก่อน ไม่จำเป็นต้องยิ่งใหญ่ แต่นั่นก็คือการค้นพบครั้งแรกของชีวิต มันย่อมมีความหมายในตัวมันเองเสมอ

เป็นรูปที่อยุ่ๆก็วาดออกมาได้เอง แบบที่วาดเล่นดูดีกว่านี้มาก (เป็นงี้เสมอ รูปที่วาดเล่นเราจะชอบมากกว่ารูปที่ตั้งใจวาด) แต่มันอยู่ในกระดาษที่ยุ่งเหยิงมาก เลยไม่ให้ดู เนื่องจากช่วงหลังๆชอบโดเรมอน เลยวาดออกมาเป็นเด็กที่อยู่ในการดูแลของสิ่งที่ดูน่าเชื่อถือกว่าตัวเด็ก สีของคาร์เคเตอร์ก็มาจาก โดเรมอนกับโนบิตะ สาเหตุที่บ้าโดเรมอนช่วงนี้เนื่องจาก ได้อ่านหนังสือ "วิถีแห่งโนบิตะ" มา

นี่เป็นรูปที่ทำออกมาโดยที่ไม่สนเรื่องความสวยงามเหมาะสมใดๆ แค่อยากวางนั่นนี่ตามใจ เพราะการผจญภัยของเด็กน้อยไม่สามารถออกแบบตายตัวได้อยู่แล้ว ชีวิตคนเราก็กะเกณท์ เส้นทางอะไรแน่นอนไม่ได้หรอก การได้เจอสิ่งใหม่ๆและได้เรียนรู้จากมัน นั่นก็คือสิ่งสวยงามของชีวิตแล้ว

อันนี้เป็นแบบกราฟฟิค ลองเปลี่ยนสีหน่อยดูเนี๊ยบแล้วก็ดูดีนะ


edit @ 2007/07/25 10:32:23
edit @ 2007/07/25 10:32:47
edit @ 2007/08/22 17:40:37