คอเคล็ดโดยไม่ทราบสาเหตุ ก้มหน้าทำงานไม่ได้เป็นอาทิตย์,งานเยอะปลายปีมีแต่คนเร่ง,งานเยอะแล้วยังซ่าไปรับงานอื่นมาอีก,สุขภาพไม่ค่อยดี,เงินออกช้า,เป็นหนี้,คิดงานไม่ออก,เพื่อนที่ต้องทำงานด้วยกันแม่ป่วย เลยต้องทำเอง,เหนื่อย,รักใหม่ก็แป๊ก,รักเก่าก็รุมเร้า,รักกลางเก่ากลางใหม่ก้ไม่รุ้จะเอายังไงดี,ปัญหาหัวใจ,แต่งเพลงไม่ออก,ไม่มีเวลาไปซ้อมดนตรี,ไอ้นั่นจะเอางี้,ไอ้นี่จะเอางั้น,นัดใครก็สายตลอดเพราะติดงาน,โดนด่า,ส่งงานไปแล้วลูกค้าอยากให้ทำใหม่,ไอ้ที่ส่งแบบไปแล้วก็เงียบไปเลย,ไม่มีเวลาเที่ยวกลางคืน,พอไปก็ติดลม,กลับมาก็แฮ้งทำงานไม่ได้,เจอแต่คนงี่เง่า

 ตอนนี้มือเป็นระวิง อะไรก็ไม่รู้วุ่นวายไปหมดเลยครับตอนนี้ สุขภาพจิตก็ไม่ดีเท่าไหร่ ทั้งๆที่โตป่านนี้แล้ว ทั้งๆที่คิดว่าเข้มแข็งแล้ว แต่ก็กลับมาพบว่าตัวเองอ่อนแออย่างคาดไม่ถึง....ไปๆมาๆเลยเครียดหนัก

เวลาสาวๆมาชวนไปเที่ยว ผมบอกว่างานเยอะทำงาน เค้าก็บอกกลับมาว่า"หูยงานเยอะก็รวยเลยอ่ะดิ"  มันก็น่าจะจริงนะ แต่....ผมรู้สึกว่าตัวเองจนจังวะ?

ผมบอกกับตัวเองอยู่เสมอ ว่าใช้ชีวิตยังไงก็ได้ให้มันสนุกเข้าไว้ แต่ไปๆมาๆ ทำไมไอ้ตอนที่ไม่สนุกมันชักจะเพิ่มขึ้นเรื่อยๆหว่า?

**ขอโทษทุกทั่นที่ผมดองบล็อกยาวจัด

**ขอบคุณที่กดดันให้ผมอัพเลยวาดรูปนี้มาได้

**ไม่ต้องห่วงครับผมยังพยายามอยู่ เพราะตอนนี้เป้าหมายชีวิตชัดเจนขึ้นมาอีกนิด ความสับสนเลยน้อยลง

**ตอนนี้พอจะว่างบ้าง เลยมาอัพครับ แต่อาทิตย์หน้า คงจะนรกแตกแน่ๆ สู้ๆนะครับทุกทั่น แล้วก็ช่วยบอกผมว่าสู้ๆด้วย

อ่อ...ไอ้ประกวดการ์ตูนด้านล่าง ผมไม่ได้รางวัลหอกอะไรเลยครับขอบคุณที่โหวตนะครับ สงสัยจะไปผิดแนว..

edit @ 22 Dec 2007 06:13:46 by meinside

edit @ 22 Dec 2007 06:14:55 by meinside

edit @ 22 Dec 2007 06:15:50 by meinside

edit @ 22 Dec 2007 06:16:30 by meinside

edit @ 22 Dec 2007 06:17:01 by meinside

ยุธการ์ณกู้โลกร้อน

 "For Your Planet"

หน้าตาเป้นงี้ครับ

เป็นงานประกวดที่เย้ายวนเหลือเกิน เพราะรางวัลนั้นน่าได้มากๆ จึงตั้งใจคิดเรื่องเป็นพิเศษ ซึ่งมันเป้นอะไรที่ยากมากครับสำหรับผม จริงๆแล้วที่ช่วงนี้หายๆไปเป็นเพราะไปหมกมุ่นกะการคิดไอ้เรื่องนี้แหละ จึงทำให้เหลือเวลาทำภาพเพียงไม่กี่วันเลยออกมาดุไม่ค่อยสวยเท่าไหร่ แต่การ์ตูนก็ต้องเนื้อเรื่องก่อนสิจริงมั้ยครับ (ซึ่งจริงๆแล้วต้องทั้ง 2 อย่างสิ)

เมื่อทำเสร็จต้องไปเข้าเวิคร์ช็อป เพื่อทำให้ไห้มันเล็กลงอีกสร้างความหงุดหงิดให้ผมไม่น้อย เพราะช่วงนั้นไม่ค่อยว่าง ซึ่งถ้าบอกว่าให้ทำเป็น พิกเซลอาร์ท ตั้งแต่แรกก็สิ้นเรื่องแล้วแท้ หู่.....

ปัญหายังไม่หมดแค่นั้น พอแก้ส่งไปใหม่แล้ว ไฟล์ยังเสียอีก ส่งแล้วส่งอีกก็ยังเสีย จนเหลือทางออกสุดท้าย ทำใหม่มันซะเลย สรุปก็ได้ตามที่ต้องการซะที

**เข้าไปช่วยกันโหวตหน่อยนะครับ โหลตอ่านได้ยิ่งดี เพื่อเป็นคะแนนนะครับ (จริงๆแล้วจะมาบอกเรื่องนี้แหละ) ซึ่งถ้าชนะมาได้ล่ะก็ถือว่าเป็นอะไรที่เปลี่ยนชีวิตผมเลยที่เดียวเชียว คาดหวังไว้มากเหมือนกันครับ แต่ดุงานคนอื่นแล้วก็ชักแป้ว เหมือนกัน

**การที่อายุขนาดนี้แล้วมาทำงานประกวดนี่ ได้ความรุ้สึกเหมือนสมัยเรียนเลยนะฮะ

**เอาล่ะเข้าไปโหลดได้ที่นี่นะครับ ขอบคุณทุกท่านที่โหลด สำหรับท่านที่ไม่โหวตก็.....ไม่เป็นไรครับ.....จำไว้

edit @ 20 Nov 2007 17:37:37 by meinside

 เอาเสื้อมาอวดไปก่อนล่ะกัน

คลิกเพื่อดูลายกันแบบชัดขึ้น

นี่เป็นเสื้อที่ขายในงานเลี้ยงรุ่นของคณะผมที่เคยเล่าให้ฟังในเอนทรี่ ที่แล้ว ซึ่งตัวงานก็นับว่าผ่านไปได้ด้วยดีเหนื่อยมาก และวุ่นวายสุดๆ  เพราะจัดการเองกะเพื่อน 2 คนทั้งหมด จริงๆแล้ว วันงานเพื่อนมาช่วยเยอะเหมือนกัน แต่ก็ให้ช่วยแต่งานเล็กๆน้อยๆ เพราะไม่ได้วางแผนเอาไว้ว่าจะให้ใครทำอะไรมั่งเรื่องสำคัญๆก็เลยจัดการเองหมด

ถึงจะเหนื่อยแต่งานวันนั้นหลายคนที่ไปก็บอกว่าสนุกมากครับ ไปกันเป็น ร้อยคน นับว่าทะลุความคาดหมายจริงๆ ปี 1 ที่ไม่รู้จักยังมา แถมมาคนเดียวด้วย

นี่เสื้อแบบเสร็จแล้ว

ดูรูปใหญ่ขึ้นมาหน่อยได้โดยการคลิก

ถึงแม้จะเหนื่อยและวุ่นวายมาก เรื่องเสื้อ ใหนที่ร้านที่สั่งทำดันเปิดไฟล์ไม่ออก แถมเพื่อนที่ฝากให้ไปเอาเสื้อตอน 6 โมงเย็น โทรไปหาตอน 6 โมงครึ่งมันบอกว่าเพิ่งตื่น สร้างความหงุดหงิดจนอยากว้ากเพราะว่าเหนื่อยอยู่แล้ว

แต่พองานจัดได้ซักพักเหล้าเข้าปาก ก็เหลือแต่ความสนุกอย่างเดียว แค่รุ่นพี่หลายคนมาทักว่าเหนื่อยมั้ย? หรือรุ่นน้องที่ หน้าตาสนุกสนานเฮฮา ก็ทำให้รู้สึกหายเหนื่อยขึ้นมาโขเลย

เลยทำให้ผมพาลคิดว่ามีงานอะไรที่มันรับจัดงานเลี้ยงรุ่นบ้างหนอ คงจะเป็นอาชีพที่สนุกเหลือเกิน

**ช่วงนี้ชีวิตผมวุ่นวายอีกแล้ว จึงนำมาใช้เป็นข้ออ้างในหายหายหัวซักหน่อยนะครับ เพราะหลังจากเสร็จงานเลี้ยงรุ่นผมก็เหมือนหมดพลังงานเลยเล่นเอาไม่อยากทำอะไร อยากอยู่ชิวๆ งานการก็ไม่ทำ คิดว่าจะได้พัก ที่ใหนได้คอมก็มาพัง ทำงานไม่ได้ซะงั้น ได้พักแต่ก็ต้องไปหยิบยืมชาวบ้านใช้กันวุ่น แถมห้องน้ำที่บ้านดันมาพังซะอีกเล่นเอาปั่นป่วนไปทั้งบ้าน (ทำให้ผมเพิ่งจะรู้ว่า ธรุกิจเกี่ยวกับการดูแลส้วมนี่มันหายากมากแม้เราจะเจริญขนาดมีรถไฟฟ้าแล้วก็ตาม กว่าจะหาได้ต้องโทรไปหลายเจ้ามาก) ตอนนี้พยายามเคลียงาน และตบชีวิตตัวเองให้กลับมาเหมือนเดิมอยู่ครับ

**คาดว่าจะกลับมาอัพให้สม่ำเสมอในไม่ช้า(จะว่าไปก็ไม่เคยสม่ำเสมอเท่าไหร่) ขอบคุณทุกคนที่เฝ้ารอนะครับ

edit @ 13 Nov 2007 04:39:56 by meinside